De kip

Hiermee begon het allemaal, met het bankivahoen. Alle kippen zijn daar familie van. Vergelijk het met alle hondenrassen die ontstaan zijn uit wolven, ook het pekineesje, de poedel en de Sint Bernardshond. Zo'n 3500 jaar geleden waren ze al in China, maar oorspronkelijk kwamen ze uit India. De Egyptenaren hadden ook kippen en zelfs broedmachines.
Het warme zand van de woestijn heeft hen daarbij geholpen. Hoe ontstaan die verschillende rassen nu? Eerst was het een zaak om de kippen tam te maken. Beetje bij beetje kun je dan eigenschappen bewaren. Heb je bijvoorbeeld een hen die meer legt dan de andere hennen, en je houdt juist die hen om verder te kweken, dan zullen de kinderen ook kans hebben om goeie legsters te worden. Soms was er een kip met een iets blekere kleur, en haar kuikens bleken dat ook te hebben. Zo zijn al de kleuren beetje bij beetje ontstaan.
Hetzelfde geldt voor de kamvormen, het gewicht, de vorm, de oorkleur, de voetbevedering, een vijfde teen, enzovoort. Alles had wel een flinke tijd nodig, maar 3500 jaar is lang.

Eén kip alleen is doorgaans geen succes. Hou daarom kippen (al of niet met haan) in een groepje van minstens 5 kippen. In de handel zijn kippenhokken die geschikt zijn voor drie krielen, maar dat is eigenlijk te weinig. Als één van die kippen zich wat minder voelt dan is ze meteen de klos. Een groep van 5 is een voor kippen wat normalere situatie. Echte affectie hoef je van kippen niet te verwachten. Bij een kip draait de hele wereld om voedsel. Oppakken vindt ze minder leuk, ofschoon ze je 100% vertrouwt blijft oppakken een bedreigende handeling.

Kleuren zien

Kippen zien kleuren. Ze worden vooral aangetrokken door de kleur rood. Een hen die aan de leg is heeft een knalrode kam, de haan wordt door de rode kam aangetrokken om met haar te paren.Is de hen aan het broeden, is ze ziek, in de rui of niet aan de leg, dan is het kammetje niet rood en trekt zij minder de belangstelling van de haan. Het heeft immers weinig zin om te paren met een zieke, broedende of niet leggende kip. Er komt dan toch geen nageslacht en als ze ziek is, loopt de haan ook minder kans om ziek te worden als hij niet met haar paart. Andersom werkt het ook, als de haan geen rode kam heeft dan is er iets met hem aan de hand en zal de hen niet snel met hem willen paren. Die voorliefde voor rood kan er ook toe leiden dat kippen een bloedende kip doodpikken. Hebben ze eenmaal bloed geproefd dan kunnen ze elkaar ook gaan pikken om aan bloed te komen. Dit gebeurt vrijwel alleen bij kippen die zich vervelen doordat ze in een te kleine of saaie ren worden gehouden en omdat ze niet kunnen vluchten.

Intelligentie

Zoals bij alle diersoorten heb je ook intelligente en wat minder intelligente figuren onder kippen. Vrijwel alles is terug te voeren op de basisinstincten zoals het krijgen van voedsel, de drift tot voortplanting, het verdedigen van nageslacht en zelfbehoud. Kippen kun je, afhankelijk van het temperament, met stukjes brood de gekste dingen leren. Sommige pikken dat heel vlot op en anderen leren het nooit. Ook bij kuikens die door de mens zijn grootgebracht zie je die verschillen. Sommigen hechten zich wel aan de verzorger (in beginsel altijd om het voedsel) maar anderen blijven schuw, ook al groeien ze op onder dezelfde omstandigheden. Alles valt en staat met de omstandigheden tijdens het opgroeien. Kippen die in een kleine ren met weinig afleiding en leermogelijkheden zijn opgegroeid worden buiten loslopend nooit zo handig als de dieren die buiten zijn opgegroeid.