De Degoe

De degoe leeft oorspronkelijk in Chili en leeft daar in open, vaak rotsachtige gebieden tot een hoogte van ca 1500 m. Ze klauteren daar over stenen in struiken en bomen, echter meestal niet hoger dan 1 tot 1,5 m boven de grond. Waarschijnlijk worden degoe's in Chili ook gehouden als huisdier en zijn ze soms een plaag voor de landbouw. De natuurlijke vijanden van de degoe zijn roofvogels. De degoe komt uit de familie der schijnratten. Zij worden zo genoemd omdat zij uiterlijk enigszins op de ratachtigen lijken maar ze behoren tot de orde van de Cavia-achtigen.

De degoe heeft oorspronkelijk een lichaamslengte van 25-31cm maar door inteelt is dit tegenwoordig 18-25 cm. Het dier heeft een plomp lichaam, het staat laag op de poten en heeft een middellange staart. Deze staart is dunbehaard en voorzien van een donker kwastje aan het einde. De pels is zacht en geel- tot roodbruin van kleur. Doordat de uiteinden van de haren van een zwarte punt zijn voorzien geeft dat een gemêleerd effect. De buik is aanmerkelijk lichter dan de rug. De oren zijn donker gekleurd en weinig behaard. De voeten zijn lichtgrijs tot wit en hebben vier tenen. Een vijfde teen is veel kleiner en heeft een nageltje in plaats van kootjes.

Degoe's zijn sociale dieren bij uitstek. Het zijn echte koloniedieren. Een degoe alleen houden is niet verantwoord: het dier zal verpieteren van eenzaamheid.

Over de leeftijd van een degoe is weinig informatie te vinden. De leeftijd wordt geschat op ongeveer 7 tot 10 jaar.

De mannetjes zijn met 3 maanden vruchtbaar, de vrouwtjes met 7 weken.
De draagtijd is ongeveer 80-90 dagen en per worp worden er ongeveer 4-6 jongen geboren. De jongen zijn nestvlieders; ze komen kant en klaar ter wereld. Ze hebben al een vacht, de oren en de ogen zijn open en het jong kan vrijwel direct lopen. De zoogtijd bedraagt ongeveer 4-6 weken.
Het vrouwtje is gelijk na de bevalling weer vruchtbaar.

Pak een degoe nooit aan de staart beet! De degoe zal heel snel beginnen te draaien om te kunnen ontsnappen. Daarbij scheurt de huid van de staartpunt en blijft een licht bloedende kale staart over. Naderhand zal de degoe deze staartpunt afknagen en groeit deze niet meer aan.

Huisvesting

Degoe's worden al zeer lange tijd in gevangenschap gehouden. Ze zijn in 1985 in Nederland geïntroduceerd. Degoe's zijn knaagdieren bij uitstek: ze knagen werkelijk alles kapot.Ze knagen niet om uit te breken; als een dun wandje hen scheidt van de vrijheid dan zullen ze de wand op alle plaatsen een beetje aanknagen in plaats van op één plaats een gat te knagen. Kooien met een plastic onderbak worden onherroepelijk kapot gevreten. Een degoekooi zal dus van harde materialen gemaakt moeten worden zoals bijvoorbeeld glas. Als er ergens hout gebruikt wordt dan moet dit worden afgezet met gaas.

Zorg voor een ruime behuizing (voor twee degoe's minimaal 1 x 0,50 m en het liefst 1m hoog) met daarin de mogelijkheid dat de dieren elkaar kunnen ontwijken.
Het grondoppervlak kan met plankjes en verhogingen vergroot worden. Zorg dat de kooi goed af te sluiten is! In de kooi kunnen kastjes opgehangen worden waarin ze zich kunnen verstoppen; op de bodem kan zaagsel gebruikt worden met af en toe een pluk hooi en takken. Degoe's maken ook gebruik van een loopwiel en een knaagsteen is een noodzaak. Verder staat er natuurlijk een stenen etensbakje en drinkbakje of hangt er in de kooi een flesje met vers drinkwater. Het hok moet elke week verschoond worden. Degoe's plassen vrij weinig maar poepen vrij veel.Degoe's kunnen hun eten nogal eens verstoppen; belangrijk om dit regelmatig te controleren vanwege de hygiëne.

Gedrag

Degoe's zijn geen knuffeldieren. Wel zijn ze enigszins tam te krijgen dat ze op hun kopje te aaien zijn. Door het aanreiken van voedsel kunnen ze tam worden.
Was de handen goed na ieder contact met de degoe of zijn omgeving. Degoe's zijn het meest actief in de ochtend en de late middag. Zeker als ze met meerderen zijn zijn ze altijd druk in de weer. Ook met elkaar zijn ze vaak druk, soms ruzie-achtig. Ze zijn nieuwsgierig en zeer sociaal. Als ze rennen dragen ze de staart boven de grond zodat deze niet afslijt.
Van nature zijn degoe's brutaal en nieuwsgierig en kunnen ze met veel geblaas en gepiep een indringer of belager proberen af te bluffen. Aan de geluiden van de degoe is goed te horen dat hij verwant is aan de cavia. Degoe's kunnen tjilpen als een kanarie zeker als ze goed aan de omgeving gewend zijn en zich thuisvoelen. Degoe's graven graag, klimmen in tralies en slepen met allerlei soorten kooimateriaal zoals strootjes, doosjes en papieren zakjes.

Degoe's zijn uitgesproken groepsdieren. Ze leven in grote groepen in uit-gebreide holenstelsels die ze zelf graven of van andere dieren overnemen.
Soms bestaan de groepen wel uit tientallen of honderden dieren. Doordat de degoe zo'n koloniedier is kan hij niet alleen gehouden worden. Het dier zou verpieteren van eenzaamheid. Een vrouwtje en een gecastreerd mannetje is een zeer geschikte combinatie. Twee mannetjes, zeker van jongs af aan, gaat goed zolang ze niet in aan-raking komen met een volwassen vrouwtje; ze kunnen vechten tot de dood er op volgt. Twee vrouwtjes is ook een zeer goede combinatie.

Gezondheid

Zoals bij konijnen en knaagdieren is de gezondheid van de degoe af te meten aan zijn eetlust, activiteit en uiterlijk: de gezonde degoe heeft een glanzende vacht, is actief en eet en drinkt goed. Zo gauw in één van deze aspecten verandering optreedt is het zaak een dierenarts te raadplegen.

• Huid- en vachtproblemen:
  Huidschimmels, schurftmijt of andere parasieten kunnen o.a. kale plekken veroorzaken. Raadpleeg een dierenarts: behandeling is mogelijk.
• Doorgegroeide tanden en nagels:
  Door genoeg voor knaagmateriaal en beweging te zorgen slijten de altijd doorgroeiende tanden en nagels als natuurlijk af.
  Bij te lang geworden tanden en nagels moet er geknipt worden.
• Verstopping en diarree:
  Een veel voorkomende kwaal en meestal een gevolg van verkeerde of veranderingen in het voer. Bij aanhoudende diarree een dierenarts raadplegen.